حجمی چقدر بزرگ

                       بر قلب کوچکم آوار می شود

این آخرین نفس های یک قلب زنده است

                      در ابتدای راه فسیل وارگی

آرام گرفتن یک روح بی شکیب

                     در زیر پر حجم اندوه و غم است

آری 

      من

               یک فسیل زنده ام

نقشی که به فردای دور

               باز خوانده می شود....

    شعراز:خودم