مرا عشقت زجان آذر بر آره         ز پیکر مشت خاکستر برآره

نهال مهرت از دل گر ببرند           هزاران شاخه دیگر  بر آره 

تویی آن شکرین لب یاسمین بر    منم آن آتشین دل دیدگان تر

از آن رتسم که در آغوشم آیی      گدازد آتشت بر / آب / شکر 

عزیزا ما گرفتار دو دردیم                      یکی عشق و دگر در دهر فردییم

نصیب کس مباد این غم که ماراست      جمالت یک نظر نادیده مردیم

غم عشق تو مادرزاد دیرم        نه از آموزش استاد دیرم

بدان شادم که از یمن غم تو    خراب آباد دل آباد دیرم

سحرگاهان که اشکم لاوه گیره    ز آهم هفت چرخ آلاوه گیره

چنان از دیده ریزم اشگ خونین     که گیتی سر به سر سیلابه گیره

قلم بتراشم از هر استخوانم    مرکب گیرم از خون رگانم

بگیرم کاغذی از پرده دل        نویسم بهر یار مهربانم

اشعار از: بابا طاهر عریان